Miscellanea

Artykuły na najróżniejsze okołolarpowe tematy, które trudno przypisać do innych kategorii.

Polish (Poland)English (United Kingdom)


Larpy Argos

Manifest larpingu post-progresywnego

My, niżej podpisani twórcy, obserwując rozwój sztuki larpowej, a także czynnie w nim uczestnicząc, dostrzegamy, jak wiele zawdzięcza ona larpom progresywnym. Nie odrzucamy dorobku nordyckiej sceny larpowej, uznajemy wartość wypracowanych metod i rozwiązań, widzimy jednak, że nie są one pozbawione wad.

Formuła ta, niegdyś przełomowa dla jakości larpów, dziś zdaje się wyczerpywać. Skierowawszy larpy na nowe tory, uwolniła je od roli wyłącznie rozrywkowej, lecz obarczyła je przay tym bagażem założeń, zasad i metodyk, które dziś wydają się zbędnym balastem, utrudnieniem, niepotrzebnym drogowskazem lub fałszywą obietnicą jakości. Jednocześnie jesteśmy świadomi tego, że w definicję rozwoju wpisane jest poszukiwanie i popełnianie błędów.

Naszego manifestu nie można rozpatrywać jako receptury na stworzenie dobrego larpa. Negujemy istnienie takiej receptury, odmawiamy uznania jakiejkolwiek formy twórczej jako jedynej słusznej i obowiązującej, odrzucamy uniwersalizm na rzecz utylitaryzmu struktury i dopasowania jej do potrzeb naszej kreacji. Żądamy tworzenia larpów dobrych, nie dając na to przepisu.

Sprzeciwiamy się uznaniu jakichkolwiek elementów metodologii za obowiązkowe. Naszym celem jest obalić przekonanie, iż przyjęcie konkretnej formuły, etyki pracy czy celu zagwarantuje sukces. Nie oczekujemy od twórcy larpów spełnienia żadnych predefiniowanych warunków, wymagamy w zamian świadomości stosowanych środków i powziętego celu. Widzimy "jakość" larpa jako wypadkową zadowolenia graczy i satysfakcji twórców, powstrzymując się przy tym od definiowania samego pojęcia.

Siedem postulatów

1. Świadomość motywacji

Nie szukamy uzasadnienia dla kreowania kolejnych gier. Chęć tworzenia larpów uznajemy za wystarczający powód, by je zrealizować. Funkcja dydaktyczna, integracyjna, społeczna, ludyczna czy jakakolwiek inna nie jest wymaganym elementem larpa. Dostrzegając wartość larpów pisanych w tych celach, nie uznajemy jakkolwiek rozumianej pożyteczności za warunek konieczny do ich realizacji. Twórca larpów nie ma obowiązku szukania pretekstu do stworzenia gry. Nie wymagamy od larpów bycia użytecznymi, chcemy jednak, żeby nie były one bezprzedmiotowe.

2. Świadomość celu

Od każdego larpa oczekujemy posiadania celu, intencjonalnie podjętego przez twórcę zamierzenia, które larp spełnia. Niezależnie od tego, czy ideą jest zapewnienie graczom rozrywki, pełnienie pożytecznej funkcji, przekazanie określonej treści czy piękno formy, powinna być ona świadomym wyborem autora. Stopień realizacji celu jest miarą jakości warsztatu twórcy.

3. Świadomość metody

Doceniamy dziedzictwo wcześniejszych nurtów larpowania, nie wierzymy jednak w istnienie uniwersalnych zasad i doskonałych metodyk tworzenia larpów. Sformalizowane rozwiązania wspierające tworzenie larpów traktujemy jedynie jako narzędzie.

Stosowanie środków takich jak:

  • korzystanie z doświadczeń innych twórców
  • metodyki konstruowania scenariusza, postaci czy relacji
  • wszelkie inspiracje innymi rodzajami twóczości
  • narzędzia i tryb pracy przy organizacji larpa jako wydarzenia
  • warsztaty, przygotowania, podsumowania

traktujemy jako drogę do osiągnięcia dobrej jakości larpa, nie jako gwarancję sukcesu.

Żadna z tych metod nie nadaje wartości larpowi przez sam fakt jej zastosowania. Żadna nie jest obligatoryjna. Nie gloryfikujemy żadnego rozwiązania. Innowacyjność nie jest wartością samą w sobie.

4. Świadomość formy

Nie wartościujemy form przybieranych przez larpy, oczekujemy jednak że będą wybierane adekwatnie do celu twórcy. Free-form, chamber larp, larp terenowy, gra miejska i inne - każda z tych form ma swoje ograniczenia, które mogą utrudnić zrealizowanie w jej ramach części pomysłów. Twórca musi być świadomy tych ograniczeń, by tworzyć w ich ramach lub móc je skutecznie ominąć.

Oczekujemy znajomości wypracowanej wspólnie przez twórców larpów terminologii, nie wymagamy jednak niewolniczego trzymania się jej wtedy, gdy przestaje być wystarczająca.

5. Świadomość tematyki

Nie oczekujemy uznania dla naszych larpów, opierającego się jedynie na przesłance, że poruszają one istotny bądź kontrowersyjny temat. Nie definiujemy pojęcia „jakości larpa”, nigdy jednak nie jest ona zapewniana przez sam wybór tematyki gry.

6. Świadomość uczestnictwa

Wymagamy, by uczestnik larpa miał świadomość jego charakteru. Twórca ma obowiązek skutecznego zakomunikowania założeń gry wszystkim jej odbiorcom. Zakres przekazywanych uczestnikom informacji jest wyborem autora, jednak nie może on doprowadzić do ryzyka, że dysponując pełną wiedzą o grze uczestnik nie zdecydowałby się na udział w niej.

7. Świadomość twórcy

Powstrzymujemy się od określenia właściwej postawy twórcy larpów, właściwej etyki pracy. Interesuje nas efekt końcowy, jakim powinien być udany larp.

My, niżej podpisani:

  • Kamil Bartczak
  • Dominik Dembinski
  • Stefan Deutsch
  • Zofia Urszula Kaleta
  • David King
  • Agata Lubańska
  • Krzysztof Maj
  • Piotr Milewski
  • Annika Olejarz
  • Aleksandra Ososińska
  • Malwina Otto
  • Ida Pawłowicz
  • Francesco Pregliasco
  • Jupe Rantalainen
  • Marcin Słowikowski
  • Dorota Kalina Trojanowska
  • Bartosz Zioło

 

Nika

Antagonistka z przypadku, z wewnętrznym imperatywem działania pod prąd. Trenuje inteligentną krytykę żyjąc nie najwyższych lotów kulturą. Ma brzydki zwyczaj atakowania przechodniów newsami w WoWa i mechaniki kwantowej.

Ostatnie artykuły tego autora:


Zostańmy w kontakcie!

  • Profil Akademii Argos na Facebooku
  • larpowy kanał Argos w Youtube