Polish (Poland)English (United Kingdom)
Karpatia

Za Wikipedią:



Karpatia, Republika Karpatii
(do 1990 roku Karpacka Republika Ludowa), państwo w środkowo-wschodniej Europie. Stolicą jest Svobodia. Karpatia położona jest na zachodnim brzegu Morza Czarnego, od północy graniczy z Ukrainą i Mołdawią, od zachodu i południa z Rumunią. Oficjalny język: karpacki. Liczba ludności (2020): 5 451 200. Z racji charakterystyki społecznej i gospodarczej była nazywana “Bałkańską Estonią”.




“Bałkańska Estonia” - niewielki czarnomorski kraj, który mimo iż przez większość nowożytnej historii nie istniał na mapach, posiadał jednak własną tożsamość. Jego rozwój był związany historycznie z handlem, łączył on przez swoje porty morskie szlaki z
Via Carpatia - szlakiem handlowym ciągnącym się od Grecji do krajów bałtyckich. Po krótkim okresie niepodległości na początku XX wieku i II Wojnie Światowej, Karpacka Republika Ludowa weszła w skład Bloku Wschodniego. Wysiłki komunistycznych władz, mające na celu industrializację kraju, skutkowały powstaniem największego morskiego terminala przeładunkowego w regionie - portu w Zlatym Bieregu. Oprócz portów w Karpatii powstały wówczas zakłady przemysłu ciężkiego, szczególnie rozwinięto hutnictwo aluminium.



Po rozpadzie Związku Radzieckiego nowe władze obrały zdecydowanie pro-zachodni kierunek, usilnie starając się podążać drogą Rumunii i Bułgarii. Nastąpił intensywny rozwój szkolnictwa wyższego oraz sektora usług. Szczególnie należy uwzględnić tutaj  IT oraz usługi księgowe - od końca lat 90tych liczne zachodnie korporacje outsourcowały do Karpatii swoje centra księgowe i informatyczne. Jednocześnie, przekształcenia gospodarcze lat 90tych niekorzystnie odbiły się na przemyśle hutniczym, gdzie wysoka korupcja, przerost zatrudnienia i oparcie zbytu na zamówieniach rządowych skutkowały upadkiem wielkich przedsiębiorstw. W efekcie, w biedę popadły dziesiątki tysięcy ich pracowników wraz z rodzinami. Mimo to, na początku XXI wieku, idąc ulicami Svobodii miało się wrażenie przebywania w typowym mieście Europy Zachodniej. Czarnomorskie kurorty zaludniły się turystami, mówiącymi zarówno po angielsku, jak i rosyjsku, czy niemiecku. Z tego powodu przez chwilę drugim przydomkiem “Karpatii” była “Grecja low-cost”, jednak kłopoty samej Grecji i wyraźna specyfika czarnomorskiego państewka nie pozwoliły mu się upowszechnić. Ku uciesze obywateli i turystów, odrodzeniu uległa miejscowa produkcja wina.

 

 

 


PKB per capita (2020) 6452 USD. Ustrój: demokracja parlamentarna. Głowa Państwa: prezydent Nikolai Vakovic. Narodowości i grupy etniczne: Karpaci (66%), Rosjanie (19%), Tatarzy(8%), Ukraińcy (3%), Rumuni (2%). Religia dominująca: prawosławie. Pozostałe religie: islam sunnicki, katolicyzm grecki, katolicyzm rzymski.

 


Karpatia jest krajem mocno zróżnicowanym kulturowo i etnicznie. Większość obywateli figuruje w spisach jako “Karpatczycy”, jednak wschodnia część kraju nie czuje więzi z rządem w Svobodii i resztą państwa. Obwód Bieregowski, centrum przemysłowo-portowe nad Morzem Czarnym od dawna zarzucał rządowi Karpatii zawłaszczanie zysków z tutejszej produkcji i nacjonalizm. W tym okręgu zamieszkuje też niemal cała Karpacka mniejszość rosyjska, przez co na ulicach Zlatego Bieregu rosyjski jest najczęściej słyszanym językiem. Koniec pierwszej dekady XX wieku to narastający lokalny separatyzm, walka o prawa mniejszości rosyjskiej i autonomię regionu. Opinia publiczna na zachodzie kraju, zwłaszcza w Svobodii, zarzuca Rosji inspirowanie niepodległościowych dążeń Obwodu Bieregowskiego i destabilizację kraju.

Zamieszkała w obwodzie ludność tatarska, tradycyjnie pro-rządowa, pada ofiarą coraz częstszego szkalowania.

Po okresie niestabilności (w latach 2014-2018 Karpatia miała 5 rządów) większość w parlamencie i samodzielny rząd uzyskała partia obecnego prezydenta, Nikolaia Vakovica, “Złota Przyszłość”. Ugrupowanie to określane jest przez zwolenników jako prozachodnie , przez krytyków jako nacjonalistyczne. Swoją popularność zbudowało na postulatach redukcji korupcji i integracji Obwodu Bieregowskiego z krajem.



Zwycięstwo partii Vakovica spowodowało masowe protesty w Obwodzie Bieregowskim i wypowiedzenie przez miejscowe władze posłuszeństwa rządowi w Svobodii. Próba aresztowania gubernatora okręgu została powstrzymana przez miejscową ludność, która zablokowała budynek jego urzędu. Po kilku dniach okupacji, mającej na celu uniemożliwienie objęcia władzy w okręgu przez wskazanych przez Svobodie polityków, rozłożone przed urzędem okręgu obozowisko nadało sobie nazwę: Bieregowski Sojusz Obywatelski. W ciągu następnych miesięcy BSO organizuje liczne manifestacje i faktycznie paraliżuje pracę rządowych instytucji.

W 2022 wypadają wybory parlamentarne, niemożność realizacji unifikacyjnych haseł przez ugrupowanie Vakovica skutkuje jego spadkami w sondażach. W kwietniu 2021 Vakovic decyduje się na bardziej zdecydowane kroki. Rządowe budynki w Okręgu Bieregowskim są obsadzane w asyście uzbrojonych oddziałów sprowadzonej policji. Bazy wojskowe obsadzane są żołnierzami z zachodu kraju, gdyż miejscowi żołnierze często sympatyzują z BSO. W Okręgu Beregiowskim dochodzi do kolejnych rozruchów. BSO posuwa się do zbrojnej okupacji kilku posterunków policji. Pierwsze jednostki wojskowe oddają się pod komendę wspieranych przez BSO lokalnych władz.


17 maja 2021 roku w kierunku bazy lojalistycznych wojsk oddana zostaje seria moździerzowa. Po kilkudziesięciu minutach odpowiada ogniem w kierunku pozycji z których prowadzony był ostrzał. W następnych dniach Svobodia delegalizuje BSO, wojsko próbuje przeprowadzić rozbrojenie jego członków. W trakcie realizacji tego planu dochodzi do opowiedzenia się większości lokalnych jednostek zbrojnych po stronie BSO, odmawiają one wykonania rozkazów, lub stawiają opór wojskom rządowym. W ciągu kilku dni władze w Svobodii tracą faktyczną kontrolę nad regionem. Przed wycofaniem się wgłąb lądu ostrzeliwują z artylerii port morski zajęty przez wojska BSO. Część pocisków spada na leżące kilkaset metrów obok niego bloki mieszkalne. Giną pierwsi cywile. BSO proklamuje powstanie niepodległej Republiki Bieregowskiej.



Od 2016 roku Republika Karpatii ma status kandydata do Unii Europejskiej. Na krótko przed Wojną Karpacką rząd w Svobodii rozpoczął rozmowy akcesyjne z NATO.



Wraz z przejęciem przez BSO miejscowych jednostek wojskowych i ich wyposażenia wybucha Wojna Karpacka. Wojska rządowe wypychane są w głąb kraju, BSO przejmuje kontrolę nad całym Okręgiem Bieregowskim i zmierza dalej na zachód. Linia frontu stabilizuje się niemal dokładnie po środku kraju. W kolejnym miesiącu następuje kontrofensywa wojsk rządowych. Osiągają one początkowe sukcesy i spychają separatystów na wschód. Istnienie nowo powstałej Republiki Bieregowskiej zostaje uznane przez Rosję, która aktywnie wspiera separatystów. W trosce o zamieszkałą tutaj mniejszość rosyjską dostarcza BSO uzbrojenie, w tym czołgi i zestawy rakietowe Grad. Z nowym wsparciem BSO ponownie spycha siły rządowe do defensywy, zmuszając je do rozciągnięcia linii obronnej 100 km na wschód od stolicy. W tym momencie przez miasta w centralnej części kraju front przeszedł już trzy razy.

mapa tulczy


Unia Europejska ogranicza się do zabiegów dyplomatycznych i uznania wsparcia BSO przez Rosję za kontynuację jej imperialistycznej polityki. Granica z Rumunią zostaje zamknięta w obawie przed napływem uchodźców. Podobnie postępuje Mołdawia bojąc się że Karpacki konflikt doprowadzi do podobnego scenariusza w Naddniestrzu, gdzie sytuacja z mniejszością rosyjskojęzyczną jest od dawna zapalna. Pierwsi, a później kolejni Karpaccy uchodźcy uciekają przez granicę z Ukrainą, gdzie dołączają do uciekinierów z wciąż ogarniętego wojną wschodu tego kraju.

Zagraniczne serwisy informacyjne podają do wiadomości iż NATO wspiera siły rządowe dostawami broni i udziałem instruktorów.

Mijają dwa lata od wybuchu Wojny Karpackiej



Wojna Karpacka wciąż trwa, choć obie strony opadają z sił. Rząd w Svobodii kontroluje jedynie zachód kraju, który pogrążył się w gospodarczym kryzysie. W Republice Bieregowskiej doszło do kilku puczów, kiedy poszczególni komendanci walczyli o kontrolę nad nowym państwem, jego armią i czarnomorskimi portami. Oficjalnie pomiędzy stronami zawarty jest rozejm, jednak jest on nieustannie łamany. Pospolita przestępczość, szczególnie porwania dla okupu, eskalowały. Większość pozostałych w objętych wojną terenach osób pozbawiona jest podstawowych środków do życia. Mówi się o kolejnych rozmowach pokojowych, które mają trwale zakończyć konflikt. Mówi się o osiągnięciu międzynarodowej zgody na wprowadzenie sił rosyjskich, które zapewnią przestrzeganie prawa i pomoc dla cywili. Mówi się o korytarzu humanitarnym dla pomocy z Rumunii. W Karpatii mało kto jednak w to wszystko wierzy.



 

Nasze Koszulki

Zamów już teraz! Koszulki z argosowych larpów w wersji damskiej, męskiej i z własną ksywką są dostępne w Rekwizytorni.